84 - بيست و چهار خزانه براى بيست و چهار ساعت در روايتى آمده : در هر بيست و چهار ساعت براى عبد بيست و چهار خزانهء مرتب قرار داده مىشود ، درب يكى از آن خزانه‌ها باز مىشود ، آن را پر از نور عمل نيكش مىبيند ، عملى كه آن را در يك ساعت از بيست و چهار ساعت انجام داده ، به مشاهدهء آن نور ، چنان انبساط و خوشحالى به او دست مىدهد ، كه اگر بر اهل جهنّم پخش كنند ، شگفت‌زده مىشوند . سپس خزانه‌اى را باز مىكنند تاريك و سياه ، بوى بدى از آن مىآيد و اين نتيجهء ساعتى است كه در آن معصيت خدا را كرده ، به فزع و ترسى گرفتار مىشود كه اگر بر اهل بهشت تقسيم كنند عيش آن‌ها را ناقص مىكند . خزانهء ديگرى بر او مىگشايند كه از ديدن آن نه خوشحال مىشود نه بدحال و آن ساعتى است كه در آن خواب بوده ، يا غافل از برنامه بوده ، يا به كارى از مباحات دنيا مشغول بوده است ، از خالى بودن آن خزانه دچار اندوه مىشود كه چرا در حالى كه قدرت داشته آن ساعت را به منافع الهى پر نكرده و از آن غفلت ورزيده ! ! و به همين صورت خزانهء طول عمر را حساب كنيد كه چه چيزى در آن قرار داده‌ايد ، آيا به حق پر كرده‌ايد ، يا از باطل و لهو و لعب آن را آلوده نموده‌ايد ؟ اى نفس ! امروز كه فرصت دارى كوشش كن كه خزانه‌هاى ساعاتت را آباد كنى و آن‌ها را از گنج‌هاى الهى بىبهره مگذارى . جايى كه اسباب بزرگى تو است ، ميل به كسالت مكن و با استراحت و غفلت ، بهره‌هاى الهى را از دست مده . مواظب باش از درجات عليّين محروم مشوى و حسرت و اندوه هميشگى برايت نماند « 1 » .

--> ( 1 ) - عرفان اسلامى : 2 / 195 .